Over mij

Meer dan 10 jaar was ik relatieverslaafd. Een tumultueuze tijd waarin ik niet meteen doorhad wat er gebeurde. Het begon ook min of meer als een gewone verliefdheid. Althans dat leek zo. Het was een tijd waarin ik steeds minder deelde van wat er met mij gebeurde en ik uiteindelijk veel te laat hulp zocht. Ik schaamde me zo verschrikkelijk, moest ik dan echt de waarheid vertellen? Dat ik afwijzing na afwijzing moest incasseren. En die waren soms beledigend bot. Dat het 50 keer uitging. En 49 keer weer aan. Dat ik altijd zocht naar oorzaken, redenen en verklaringen.  In mijn hoofd was ik non stop bezig met scripts. Als hij nu dit zegt, dan ga ik zeker dat zeggen. En dan zou hij het begrijpen, ja, dan zou hij omslaan en voor mij kiezen. Ik leefde in een fantasiewereld. Niemand durfde ik te vertellen dat ik totaal geen grenzen stelde of juist als een kenau tekeer kon gaan. De spanning die bij dit ziektebeeld hoort, vermomd als aantrekkingskracht, en die ik eenvoudigweg niet kon weerstaan. Voor dit alles heb ik een enorme prijs betaald. Aan het einde was ik emotioneel totaal wanhopig, zwom ik in schaamte en zat ik vol zelfafwijzing. Toen ik voor het eerst het begrip relatieverslaving las, dacht ik: gaat dit echt over mij? Daarna heb ik nog jaren nodig gehad om echt volledig voor herstel te kiezen. En ik weet niet of het al helemaal over is. Ik vertrouw mijzelf nog niet helemaal. 

Disclaimer: Ik ben geen therapeut of deskundige. Je leest hier enkel mijn eigen ervaringen.